HOME   Historia  KONTAKT
Logo
Nasza Szkoła 
Informacje
Sukcesy
Rozrywka
Warto zajrzeć
Download
150 LAT SZKOLNICTWA W LUTCZY
 150 O uroczystości  obchodów Jubileuszu 150 – lecia
szkolnictwa w Lutczy

Dzień 11.12.2013 roku w Lutczy zapisał się w pamięci uczestników uroczystości jako niecodzienny i wielce wymowny czas – Jubileusz 150 – lecia szkoły, pokazujący nam wszystkim, Dostojnym Gościom i całej społeczności szkolnej, że tak jak nasi przodkowie, tak i my teraz jesteśmy na właściwej drodze, albowiem staramy się ją rozwijać, wychowywać w duchu wartości chrześcijańskich i patriotycznych, uczyć zdobywania mądrości życiowej, kształcić, zgodnie z przyjętą misją szkoły : ,,Wychowujemy i kształcimy dla Bożej chwały i na pożytek Ojczyzny’’. Towarzyszy nam i czuwa nad tym nasz patron – Św. Rodzina. To również czas wskazujący na 150 – letnią tradycję, poziom kształcenia oraz liczne sukcesy uczniów i wychowanków.

Tego dnia odbyła się piękna uroczystość. Rozpoczęła się Mszą św. dziękczynną, której przewodniczył Ks. Biskup Jan Wątroba w asyście zaproszonych Księży. Wprowadzili w nastrój świętowania Jubileuszu, zwłaszcza homilia Ks. Biskupa. Odwołując się do czytania, Ewangelii oraz psalmów, modlitwy wiernych przekazał zebranym, że Jubileusz to okazja, żeby z radością i entuzjazmem dziękować Bogu za to, co dokonało się półtora wieku temu w tej miejscowości. Zachęcał, by skorzystać z Jezusowego zaproszenia do czerpania z Jego pokrzepienia, pomnażania sił, ukojenia, na dalszą drogę pisania historii tej szkoły, tworzenia dobra wspólnego, zaproszenia, które jest ciągle otwarte, to zaproszenie do realizowania miłości Boga i bliźniego. Przypomniał, żeby ,,wiązać się z jarzmem’’ Jezusa, które jest ,,słodkim’’ a ,, ciężary lekkie’’. Rozumieć należy to jako wybranie Jego drogi, którą proponuje, mającej mobilizować nas do walki ze słabościami, wadami, grzechem, modlić się i odwoływać w codzienności do Boga. Czynić to tak, jak nasi praojcowie, iść za ich przykładem. Ale to również okazja, by złożyć dziękczynienie Bogu za tych trudzących się w tym wielkim dziele zatroskania o każdego młodego człowieka tej miejscowości. Mimo różnorodnych zawirowań historycznych, niesprzyjających czasów dla pracy oświatowej, myśleli o utworzeniu szkoły. Docenił ich wysiłki, a zwłaszcza ówczesnych duszpasterzy, nauczycieli, mieszkańców, którzy współpracowali,prowadzili do Boga, krzewili wiarę, która stawała się drogowskazem dla rodzin, będących pierwszymi i najważniejszymi wychowawcami.

Nawiązując jeszcze do ewangelicznych treści przekazał, że ci, którzy zaufali Panu, z Bogiem w sercu, odpowiedzialni za młodych powodują ich ,,uskrzydlenie’’, jak też zakorzenienie w małej ojczyźnie Lutczy. Niektórzy powodowani ciekawością poznawania świata, wyjeżdżają, zdobywają wiedzę, wykształcenie, ale powracają, realizują marzenia, zaspakajają ambicje i swoje aspiracje, realizują swoje powołanie, wnoszą wkład w budowanie swojej małej ojczyzny. Dzieje się to również za sprawą szkoły, która uczy miłości  o ziemi ojczystej. Uroczystość uświadamia, że realizowanie powołania jest niełatwą drogą, dlatego Jego Ekscelencja przypominał o Jezusowym zaproszeniu oraz obietnicy: ,,A Ojciec, który widzi w ukryciu odda wam’’.

Dziękując za otrzymane dobro, za tych co tworzyli i tworzą tę szkołę, za rodziców, kościół, szkołę i ich współpracę w dziele wychowania, życzył, by nie szczędzili sił w pełne wychowanie, zatroskanie o ciało i duszę. Cieszy to, że w Lutczy ta współpraca owocuje. Widać to również w wyborze patrona – Św. Rodzinę. Życzył trwania przy tym dziedzictwie przeszłych i przyszłych  pokoleń, wybierających i tworzących dobro, aby Święta Rodzina czuwała nad szkołą, broniła w zagrożeniach i była przykładem pracy, modlitwy, wypoczynku, milczenia, ciszy.

W tej ważnej uroczystości uczestniczyli zaproszeni Goście : dyrektorzy szkół w gminie Niebylec, władze powiatowe, władze gminne, przedstawiciel Kuratorium Oświaty w Rzeszowie,rzesze jej przyjaciół.

Dostojnych Gości przywitał dyrektor szkoły Pan Antoni Baszak : Jego Ekscelencję ks. Biskupa Jana Wątrobę oraz jego Sekretarza Łukasza Hendzla, Ks. Dziekana Antoniego Kocoła, Księży rodaków w osobach: Andrzeja Turonia, Marka Mnicha, Wacława Turonia, siostrę zakonną Urszulę Dziką, Ks. Proboszcza Jana Ochała oraz Ks. Katechetę Wojciecha Niemca, dyrektora Rozwoju Edukacji i Administracji w Rzeszowie Ludwika Sobola, Starostę Powiatu Roberta Godka, Wicestarostę Jana Stodolaka, Sekretarza Powiatu Jacka Boho, Radną Powiatu Zofię Dziką, Wojta Gminy Niebylec Zbigniewa Koraba, Przewodniczącą Rady Gminy Danutę Lęcznar, Sekretarza Gminy Antoniego Chuchlę, Radnych Gminy Niebylec w osobach :Henryka Książka - byłego dyrektora szkoły,  Eugeniusza Lecha, Leszka Turonia – Sołtysa wsi, Dyrektor Gminnego Zespołu Ekonomiczno – Administracyjnego Małgorzatę Turoń, Przewodniczącego Społecznego Komitetu Budowy Szkoły Wiesława Bobka, Dyrektora GOK- u w Niebylcu Wiktora Bochenka, Przewodniczącego OSP w Lutczy Jana Dudka, Nauczycieli emerytów, osoby zaprzyjaźnione ze szkołą – Panią Bronisławę Ochał, Rodziny miejscowości.

Pamięcią ogarnięto również zmarłych, współpracujących ze szkołą, gdzie delegacja uczniów pod opieką Pani Beaty Turoń złożyła kwiaty oraz zapaliła znicze na grobach : zmarłej żony Józefa Wątrobskiego, Ambrożego Bączewskiego oraz Józefa Boho.

Jubileusz skłania do przypomnienia ważniejszych wydarzeń z historii szkolnictwa, przywołania w pamięci osób, które wywarły wpływ na rozwój tutejszej oświaty. Krótki jej rys przedstawił Pan dyrektor Antoni Baszak. Zwrócił uwagę na to, że szkoła dobrze funkcjonowała na przestrzeni czasu, a  ogromny wpływ mieli  kierownicy, nauczyciele, wychowawcy, księża, którym należy się ogromna wdzięczność. Byli to nauczyciele z pasją, zachwycali wiedzą, autorytetem, którzy wymagali przede wszystkim od siebie, jak też od innych, postawą wyznawanych wartości, zgodnie z maksymą : ,,Słowa uczą, przykłady pociągają.”Jubileusz to także czas spojrzenia wstecz i wyrażenia podziękowania Mistrzom. Wszyscy dbali o to, aby był ważny Bóg, Ojczyzna, odpowiedzialność za podejmowane decyzje. Pielęgnowali wartości najważniejsze dla rozwoju osobowości młodych ludzi od samego początku zaistnienia szkoły. A początki tutaj sięgają 1863 roku i wiążą się z osobami Księży  - Buchwalda oraz Migacza i mieszkańcami Lutczy oraz Żyznowa. Już bowiem 9 listopada 1863 roku otwarto szkołę trywialną, ludową. Mieściła się na organistówce, na Małówce. Kierownik Romuald Gutwein doprowadził do wybudowania drugiego budynku obok organistówki. Pierwszym nauczycielem był przez 18 lat Józef Piestrak, pełniący też funkcję organisty. Zapisał się w pamięci jako wzorowy nauczyciel i organizator życia braci szkolnej. W 1896 roku 25.04 zakupiono u Jana Cynara ziemię pod budowę szkoły murowanej, także już 13.09.1899 roku poświęcono budynek usytuowany w centrum wsi. Za pozwoleniem biskupa Łukasza Soleckiego ks. Proboszcz Jakub Drzewicki odprawił w szkole Mszę św., gdzie nauka trwała do 2.12.1996 roku. Kolejno kierownikami byli : Edward Łobucki, Michał Balicki, Ambroży Bączewski, Jan Augustyniak. Wszyscy mieli duży wkład i zasługi w rozwoju szkoły w naszej miejscowości. Dbali także o rozwój oświaty pozaszkolnej, organizowali pogadanki, odczyty dla mieszkańców. Przez ponad 43 lata do 1961 roku funkcję pełnił Jan Wątrobski. Po nim dyrektorem został Józef Boho. W szkole widnieje tablica pamiątkowa ufundowana przez mieszkańców w piątą rocznicę śmierci dyrektora, wspaniałego nauczyciela, organizatora życia społecznego i kulturalnego mieszkańców. Kontynuuje tradycje rodzinne poprzedników, wielki patriota i społecznik. Swoją postawą dawał przykład wychowankom i dorosłym. To z jego inicjatywy powzięty został trud wybudowania obecnej szkoły. Jego zasług nie sposób wymieniać. Na zawsze pozostanie we wdzięcznej pamięci lutczan. Po nim dyrektorem zostaje do 1991 roku Władysław Jastrząbek. Następcy , Henrykowi Książkowi przypadła rola zakończenia spraw związanych z budową i przejścia do niej. Dnia 2.12.1996 roku procesyjnie, w bieli śniegu wraz z figurą Matki Bożej zdjętej z frontonu szkoły, po Mszy św. społeczność szkolna udała się do nowego budynku. Wolą rodziców i dzieci było, aby postać Matki Bożej, towarzysząca dziatwie szkolnej od 100 lat, pomimo różnych zawirowań dziejowych, pozostała w nowej szkole. Stanęła na głównym korytarzu. I tutaj przy niej odbył się pierwszy apel. Wszyscy byli wzruszeni , zaciekawieni, zaniepokojeni nowościami, ale też uradowani, iż oczekiwany dzień  nadszedł. Szkoła ta nadal spełnia swoją doniosłą rolę w zakresie dydaktyki, opieki i wychowania. Świadczy o tym wizja i misja szkoły. Nowy budynek spełnia wymogi współczesnej edukacji. Uwagę zwraca wystrój dolnego, głównego korytarza. Dekoracja, zaprojektowana przez Pana Romana Barszczowskiego –nauczyciela Liceum Sztuk Plastycznych w Rzeszowie, jest drewniana połączona z wizerunkami z mosiężnej blachy, obrazujące tysiącletnią historię Polski, łączy też tradycję polską ze współczesnością.  Tematem przewodnim tego wystroju jest hasło : Bóg Honor Ojczyzna. Ważną datą był dzień 25 stycznia 1997 roku – poświęcenia budynku przez Jego Ekscelencję Ks. Biskupa Kazimierza Górnego oraz dzień 8.12.2010 roku – otrzymania przez Zespół Szkół Imienia Świętej Rodziny.

W podsumowaniu wystąpienia Pan Dyrektor stwierdził, iż przez te lata pracowało wielu wspaniałych nauczycieli, którzy współtworzyli obraz tej szkoły. Znaleźli też godnych następców, pielęgnujących te wartości, dbających o wszechstronny rozwój swoich podopiecznych. Podziękowania skierował do obecnych władz, bez których pomocy, zaangażowania szkoła nie byłaby taką, jaką jest obecnie.

Następnie obraz szkoły Podstawowej nr 2 w Lutczy  – dawniej jako szkoły filialnej,a  podlegającej Szkole Głównej nr 1, zarysowała  Pani dyrektor Maria Jarzyło. Szkoła zaistniała 1.09.1945 roku w podworskich budynkach, dość zniszczonych. Dzięki pracy, zaangażowaniu kolejnych kierowników, dyrektorów, nauczycieli : Władysława Mędrka, pomocy Jana Wątrobskiego, potem Pana woźnego Władysława Janusza oraz przewodniczącego Komitetu Rodzicielskiego Władysława Urbana, nauczyciela Józefa Boho , Pani Eugenii Gosztyły i obecnie Marii Jarzyło, szkoła zmieniała swoje oblicze na coraz to nowocześniejsze i ubogacane w nowoczesny sprzęt i nowoczesne pomoce dydaktyczne, zaistniało również przedszkole. Od początku istnienia szkoła dbała i dba o odpowiedzialne i wzorowe realizowanie zadań dydaktycznych, opiekuńczych, wychowawczych. Pani Dyrektor wciąż pozyskuje fundusze na cele szkolne. Promuje szkołę w środowisku lokalnym. Liczne imprezy szkolne stały się wyrazicielami więzi pokoleniowych. Tworzy wraz z wysoko wykwalifikowaną kadrą nauczycielską szkołę przyjazną, bezpieczną uczniom, rozwijającą intelektualnie i duchowo, realizującą program wychowawczy oparty na wartościach chrześcijańskich, zgodnie wyznając i wnosząc w codzienność treści słów Jana Pawła II :,, W wychowaniu bowiem chodzi o to, aby człowiek stawał się bardziej człowiekiem, aby bardzie był, niż miał’’. Pani Dyrektor złożyła życzenia wszelkiej pomyślności w dziele kształtowania serc i umysłów młodzieży, zdrowia, obfitości łask Bożych oraz satysfakcji z pracy.

Pozostali przemawiający : Pan Starosta Robert Godek, Pan Wójt Gminy Zbigniew Korab wyrazili radość ze wspólnego świętowania tak doniosłego Jubileuszu. Przekazali podziękowania i życzenia z głębi serca płynące włączenia się wszystkich ze szkołą związanych w dzieło pięknego zapisywania kart historii tej szkoły, aby każdy opuszczający mury tej szkoły, mógł powiedzieć, że te lata młodości były najpiękniejszymi w życiu każdego z nich. By rozwijali się i stawali  takimi, jak ich poprzednicy, absolwenci już nie żyjący, choćby wspomnieć Pana S.Panka, rektora Akademii wychowania Fizycznego w Krakowie czy T. Wojtaszka, rektora Akademii Rolniczej w Krakowie, sędziego S. Boho z Rzeszowa, także żołnierza Armii Krajowej. W swoim wystąpieniu Pan Józef Wątrobski także odwołał się do postaci znaczących w historii szkoły, współpracowników, np. Jana Rusenko – muzyka, malarza, rzeźbiarza, poety, uważanego za wieszcza Łemkowszczyzny. Wszyscy uczyli się od niego pracowitości, odpowiedzialności , patriotyzmu, tolerancji w dobrym tego słowa znaczeniu. Życzył , żeby tak piękna tradycja była w Lutczy podtrzymywana. Pan Jacek Boho  odwołując się do przeszłości, wskazał na pojawiający się motyw pokoleniowej pracy nauczycielskiej rodziny Bohów : Franciszka – dziadzia, Józefa – ojca, Zofii – mamy i kontynuującej tę tradycję – siostry Marii. Gratulował wspaniałego programu w wykonaniu uczniów tej szkoły.

                Po usłyszeniu zarysu kart historii szkół Jego Ekscelencja Ks. Biskup pogratulował tak wspaniałego dzieła  i współpracy szkoły z władzami powiatowymi i samorządowymi, z duszpasterzami. Zauważył i zachwycał się owocami tej współpracy oraz zachęcał do dalszej, ponieważ warto poświęcać się dla dobra tych najmłodszych.

                Również przedstawiciel Kuratorium Oświaty w Rzeszowie Pan Ludwik Sobol wyraził zachwyt nad doniosłością chwili, ale też nad piękną tradycją szkoły, która ma przede wszystkim oddziaływanie wychowawcze. Wychowanie to przede wszystkim klucz na przyszłość. Gratulował społeczności szkolnej, mieszkańcom takiej szkoły, która stwarza warunki dla rozwoju uczniów i pomaga uczniom w osiąganiu sukcesów. Nauczycielom dziękował za etos pracy i za pełnienie roli edukatorów kultury. Na ręce Pana Dyrektora wręczył w imieniu Kuratora Oświaty Jacka Wojasa pamiątkowy dyplom.

                W dalszej części uroczystości uczniowie szkoły zaprezentowali swój montaż słowno – muzyczny pod kierunkiem Pani Teresy Książek i opiekuna chóru Pana Franciszka Stawarza, który to urzekł zaproszonych Gości swą wymową patriotyczną. Dostarczył znaczących wątków z dziejów szkolnictwa w naszej miejscowości na przestrzeni lat, począwszy od 1856 roku do współczesności. Uczniowie w przejmujący sposób opowiedzieli historię lutczańskiej  szkoły, trudy i znoje nauczycieli, organizatorów życia dziatwy szkolnej, wspomnienia ich zmagań z trudną codziennością szkolną, w jakże trudnych czasach, podziwiali ich zdecydowanie w działaniach oraz dokonywania słusznych i trafnych wyborów. Wspomnienia były dla zebranych niezwykle wymowną lekcją historii i patriotyzmu, kształtujące właściwe postawy obywatelskie i wartości patriotyczne, a które tak entuzjastycznie eksponował w swym wykładzie prof. Kazimierz Ożóg. Atmosferę uroczystości budował podkład muzyczny. Z nastrojem chwili korespondowały polskie pieśni patriotyczne, religijne oraz biesiadne, które montaż słowny przeplatały. Uczniowie wykazali się solidnością. Zachwycili zebranych starannie dobranym , ciekawym materiałem z kronik szkolnych i trafnością w wyrażaniu uczuć zapisanych w tych tekstach. Zwrócono uwagę także na stroje, stylizowane na czasy, które eksponowali.Całość montażu ubogaciła prezentacja multimedialna z obrazami dobranymi stosownie do treści  materiałów kronikarskich, sceny z życia szkolnego, piękne krajobrazy Lutczy, fotografie Lutczy dawnej i współczesnej. Również dekoracja współgrała z montażem, której głównym motywem były wizerunki obu szkół wraz z zabytkowym drewnianym kościółkiem, z górującą nad nimi wszystkimi figurą Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus, która była ciągle obecna i jest w gronie dziatwy szkolnej. Wszystko to sprawiło, że uroczystość stała się źródłem wspomnień dla zebranych, jak również doskonałą lekcją patriotyzmu i historii. Niektóre momenty wywoływały wzruszenie i łzy.Wspaniale przygotowany, na długo pozostanie w pamięci licznie zgromadzonych Gości, Rodziców, sympatyków szkoły.

                Wyrazem dbałości o wyeksponowanie najwymowniejszych kart historii szkoły w Lutczy była wystawa na górnym korytarzu przygotowana przez nauczycielki: Panie– Martę Białas i Ewę Łuksę. Można było podziwiać zgromadzone tam dokumenty, oryginały dzienników, świadectw, programy popisu, czyli egzaminów uczniów w obecności rodziców, jakie były oceny, jakich przedmiotów się uczyli, jak uczniów klasyfikowano,  jak świętowali, jak odpoczywali. Wiele cennych informacji dostarczyły materiały w gablotach zakrytych, jak również stojących ze znaczącymi fotografiami i informacjami. Zwiedzający zachwycali się interesującym  bogactwem pamiątek, ilustrujących piękne, wręcz szczegółowe elementy z dziejów naszej szkoły.

Zakończenie uroczystości ubogacił swoim wykładem prof. Kazimierz Ożóg z Uniwersytetu Rzeszowskiego na temat pracy nad kulturą języka polskiego. Zachęcał do pielęgnowania kultury tegoż języka, dbałości o kultywowanie poprawności językowej. Dziękował uczniom za piękną polszczyznę, która jest przepustką do lepszej przyszłości. Uświadamiał czym jest nasz język i w jaki sposób należy dbać o niego i dlaczego powinien być najważniejszym przedmiotem w szkole. A to z trzech powodów, które poparł konkretnymi przykładami.  Po pierwsze – to powód osobisty, gdzie język wyraża ekspresję osoby ludzkiej, stworzonej na obraz i podobieństwo Boże. Powiedział : ,, Poznają was po mowie’’. Uczymy się go, ponieważ jest naszym ośrodkiem myślenia, które to ujęte jest w słowa. Jeśli język jest bogaty, to myślenie również. Potwierdzeniem tego było powołanie się na cytat z utworu J. Słowackiego: ,,Chodzi mi o to, aby język giętki powiedział wszystko, co pomyśli głowa ‘’ . Drugi powód – to element grupowy. Wszystko co dobre dzieje się w grupie przez język. To najdoskonalszy instrument działania w grupie. Poparciem tego, stwierdził profesor, były dzisiejsze przemówienia w języku konkretnym, przyjaznym. Trzecim powodem skłaniającym do nauki języka ojczystego to – element narodowy. Ten właśnie był wspominany podczas uroczystości najczęściej. Powinniśmy się  uczyć języka ojczystego, ponieważ jesteśmy Polakami, spadkobiercami tej wielkiej kultury, którą też zaprezentowali uczniowie w Lutczy. Przekazał, że język zawsze jednoczył naród, pozwalał budować jego siłę i trwać pomimo zmiennych kolei losu. Jest najważniejszym elementem kultury. Stąd gorący apel do ciągłych ćwiczeń w prawidłowym używaniu języka ojczystego.

W końcowej części uroczystości Pan Dyrektor złożył wszystkim zaangażowanym w przygotowanie tej doniosłej uroczystości serdeczne podziękowania i wyrazy wdzięczności. A Pan Antoni Chuchla zareklamował publikację Towarzystwa Miłośników Ziemi Niebyleckiej i zaoferował możliwość nabycia Rocznika Niebyleckiego 2013 Tomu I.


Zespół Szkół w Lutczy  2005